Terug

Albatrossen beschermen tegen de visserij

woensdag, 11 juli 2018
Albatrossen beschermen tegen de visserij

Sinds 2007 reikt Stichting Future For Nature jaarlijks de Future For Nature Awards uit aan drie jonge, veelbelovende natuurbeschermers. Uit honderden aanmeldingen selecteert een onafhankelijk internationaal comité van ervaren mensen uit de wereld van de natuurbescherming drie winnaars. Elke winnaar ontvangt 50.000 euro en de Future For Nature Award. Koninklijke Burgers’ Zoo is één van de hoofdsponsors van Future For Nature. De uitreiking vindt jaarlijks in het Safari Meeting Centre plaats in aanwezigheid van honderden gasten uit binnen- en buitenland. In de afgelopen jaren werden de Future For Nature Awards onder andere uitgereikt door beroemdheden als Sir David Attenborough, Jane Goodall, Frans de Waal, Redmond O’Hanlon en Doutzen Kroes. 

In 2014 heeft Bronwyn Maree de Future For Nature- award in de wacht gesleept voor haar werkzaamheden met diverse instanties om de albatros te beschermen. In dit artikel kom je meer te weten over de albatros en het werk van Bronwyn Maree. 

De albatros

Albatrossen zijn de grootste vliegende vogels met een spanwijdte van meer dan drie meter. De meeste albatrossen zijn op het zuidelijk halfrond te vinden, waar ze op sub-Antarctische eilanden broeden. Het grootste deel van hun leven zweven ze boven de oceaan. Ze gaan alleen terug naar de eilanden om te broeden. Tijdens de winter, buiten het broedseizoen, zijn ze in groten getale aanwezig in Zuid-Afrikaanse wateren. Ze hebben dan duizenden kilometers vanaf hun broedplaatsen gereisd om in de voedselrijke Beloegastroom langs de kust te foerageren.

Vishaken en sleepnetten vormen grote bedreigingen

Ooit geloofden zeelieden dat albatrossen de geesten van zeemannen waren die lang geleden leefden. Als je er een kwaad zou doen, zou dat ongeluk brengen. Helaas gelooft men dat tegenwoordig niet meer. Deze prachtige zeevogels worden in toenemende mate bedreigd. Van de 22 soorten albatrossen zijn er nu 16 met uitsterven bedreigd. Sinds de jaren negentig is bekend, dat de longline- en de sleepnettenvisserij de belangrijkste bedreigingen voor albatrossen en stormvogels zijn. Tonijnvissers zetten lange lijnen uit die wel 3000 haken met aas kunnen hebben. De vogels kunnen bij het aas komen als de lijn nog op het wateroppervlak ligt. Meestal pakken ze alleen het aas en vliegen weer weg. De vissers zijn hier niet blij mee. Het verloren aas kost niet alleen geld, maar zorgt ook voor minder visvangst door het afpakken door zeevogels. Incidenteel heeft een vogel minder geluk. Hij raakt vast aan de haak, terwijl de lijn verder zinkt. Hij wordt mee naar beneden getrokken en verdrinkt. Naar schatting worden er op die manier alleen al in Zuid-Afrika per jaar 3000 tot 5000 zeevogels gedood. In het geval van de sleepnetten komen de vogels af op de vissen die worden teruggegooid. Terwijl ze die uit de lucht vangen, komen ze in botsing met de sleepkabels van de netten. Soms worden vogels ook gevangen in netten die vlakbij het wateroppervlak liggen.

Albatros

Albatross Task Force (ATF)

Om deze bedreigingen te bestrijden, hebben de ‘Royal Society for the Protection of Birds’ (RSPB) en ‘Birdlife International’ ’s werelds eerste team van toegewijde instructeurs gevormd: de ‘Albatross Task Force’ (ATF). De leden van deze eenheid ontwikkelen en testen nieuwe technieken en zij demonstreren deze risicobeperkende maatregelen ter plekke aan de vissers. Als een internationaal team van experts staan ze vooraan wat betreft de bescherming van zeevogels, zowel in zuidelijk Afrika (Namibië en Zuid-Afrika) als ook in Zuid-Amerika (Chili, Ecuador, Peru, Brazilië, Argentinië en Uruguay). Eén van hun krachten is hun kennis van de lokale omstandigheden die de internationale focus versterkt. Het rekruteren en trainen van lokale experts boekt heel goed resultaat bij het reduceren van het wereldwijde ‘bijvangst’ van zeevogels. De ATF werkt samen met de visserij-industrie en regeringen om ervoor te zorgen dat de risicobeperkende maatregelen aangenomen worden en dat de visvloten deze toepassen in hun dagelijkse vispraktijken. Het eerste team begon in 2006 in Zuid-Afrika.

Vertrouwensrelaties opbouwen met de commerciële visserij

"Het werk voor de ATF is erg spannend en elke dag weer anders. Het grootste gedeelte van de tijd breng ik door op zee, op commerciële vissersschepen. Daar verzamel ik waardevolle data over de zeevogelbijvangst en controleer ik of men zich houdt aan de risicobeperkende maatregelen. Deze tijd op zee geeft ons team de gelegenheid om nieuwe risicobeperkende technieken en materialen te ontwikkelen. Bijvoorbeeld een haakcapsule, waaraan het geld van de FFN Award zal bijdragen. Educatie en bewustwording creëren bij vissers is ook een belangrijk doel van ons werk. Er zijn workshops in de vissersindustrie gegeven om kennis uit te dragen en vertrouwensrelaties op te bouwen. Waarnemers van de visserij zijn ook getraind om relevante data op zee te verzamelen; ze zijn als een extra paar ogen voor ons. We kunnen namelijk niet alle schepen van de vissersvloot in de gaten houden. Wij hebben ook lijnen met linten geïntroduceerd die als vogelverschrikkers werken en de albatrossen bij de gevaarlijke plekken rondom de haken weg moeten houden. Toen we deze materialen aan de vissers uitdeelden, hebben we de havens zeer regelmatig bezocht. Tijdens deze interactie met de vissers konden we het beschermen van zeevogels op een informele manier promoten. Het betrekken van alle belanghebbenden zorgt ervoor dat er aanzienlijke resultaten zijn behaald bij het beschermen van een diergroep die dit zo hard nodig heeft. Door het werk van mijn team en mij heeft de Zuid-Afrikaanse sleepnetvisserij de ‘bijvangst’ van zeevogels met 95 procent gereduceerd. Door het testen, ontwikkelen en het in productie brengen van de haakcapsule hopen we in de nabije toekomst gelijke resultaten in de longline-visserij te bereiken. Deze toepassing is realistisch, goedkoop, makkelijk te gebruiken en kan een kritiek natuursbehoudsprobleem verhelpen."

Bekijk hier de video 

Reacties


Meer nieuws


Zo(o)als dat gaat

Zo(o)als dat gaat

donderdag, 15 november 2018

Er is bijna geen branche te bedenken die intensiever samenwerkt dan de internationale dierentuinwereld. Moderne dierenparken hebben wekelijks met ongeveer vijfentwintig nationale en internationale collega-dierentuinen contact. Om fokprogramma’s voor bedreigde diersoorten professioneel te kunnen managen, vinden jaarlijks tientallen diertransporten van en naar een dierenpark plaats.

Lees meer
Zo(o)als dat gaat

Zo(o)als dat gaat

donderdag, 08 november 2018

Er is bijna geen branche te bedenken die intensiever samenwerkt dan de internationale dierentuinwereld. Moderne dierenparken hebben wekelijks met ongeveer vijfentwintig nationale en internationale collega-dierentuinen contact. Om fokprogramma’s voor bedreigde diersoorten professioneel te kunnen managen, vinden jaarlijks tientallen diertransporten van en naar een dierenpark plaats.

Lees meer
Zo(o)als dat gaat

Zo(o)als dat gaat

vrijdag, 02 november 2018

Er is bijna geen branche te bedenken die intensiever samenwerkt dan de internationale dierentuinwereld. Moderne dierenparken hebben wekelijks met ongeveer vijfentwintig nationale en internationale collega-dierentuinen contact. Om fokprogramma’s voor bedreigde diersoorten professioneel te kunnen managen, vinden jaarlijks tientallen diertransporten van en naar een dierenpark plaats.

Lees meer

We gebruiken cookies voor een optimale beleving van deze site.

Akkoord Privacy Statement