Zeekoeien onder de loep!
Terug

Zeekoeien onder de loep!

woensdag, 08 november 2017
Zeekoeien onder de loep!

De Caribische zeekoeien zijn met hun gemiddeld 500 kilo zeker van een formaat waarbij je normaliter geen loep of microscoop nodig hebt om ze te onderzoeken. Maar dat wordt heel anders, als je het water in het zeekoeienbassin plus de zeekoeien zelf microbiologisch wilt analyseren! De periode van de overgang van het oude zeekoeienverblijf in de Bush naar het nieuwe verblijf in de Mangrove is wetenschappelijk gezien ook in microbiologisch opzicht bijzonder interessant!

Eerst naar het hele dier kijken

Life science studente Nancy Krauth van Fontys Hogeschool Eindhoven is in principe expert voor al het kleine, voor het blote oog onzichtbare leven. Toch begon ze haar onderzoeksstage in maart 2017 eerst met een paar weken lang naar zeekoeiengedrag te kijken. Immers, op dat moment was net een jong zeekoevrouwtje uit Odense ZOO aangekomen. Zo’n introductie is zeker geen alledaagse gebeurtenis, daarom leek het ons leuk en verstandig om het gewenningsproces goed te laten observeren en te beschrijven.

Monsters nemen

Na dit kleine gedragsonderzoek richtte Nancy haar aandacht op algen, bacteriën, eencelligen en ga maar zo door. Dus het waterpak aan en het zeekoeienbassin in de Bush in! Een aandachtspunt was het microleven in het water zelf. Daarvoor werden eerst op verschillende locaties in het bassin twintig centimeter onder het wateroppervlak watermonsters genomen. Een vooronderzoekje wees uit dat vooral de locatie bij de filteraanvoer een paradijs is voor micro-organismen. Ook de zeekoeienhuid zelf zou wat nader worden bekeken. Wie vaker naar Burgers’ Zoo komt, weet wel dat op de rug van de zeekoeien allerlei algengroei te zien is. Maar zijn dit ook echt wel algen? Om dit na te gaan, werd geprobeerd om monsters van het huidoppervlak te nemen. Dit doet een zeekoe geen pijn. Er wordt alleen langs de huid geschraapt, net alsof de zeekoe zich aan een muur of een boomstronk schuurt. Alleen het volwassen vrouwtje bleef echter onder het genot van wat lekkernijtjes even stilliggen en liet een monster van haar rug halen.  

Dan maar tijdens het transport!

Tijdens de verhuizing van de zeekoeien naar hun nieuwe stek moesten alle drie de dieren niet alleen uit het water worden getild, maar ook nog enkele minuten lang aan land stil blijven liggen voor veterinair onderzoek. De perfecte gelegenheid om monsters van het groeisel op de rug van alle drie zeekoeien te verzamelen! Onder de microscoop bleek dat zich op de gegroefde zeekoeienhuid allerlei waterfauna en –flora bevindt en zelfs in duidelijk hogere concentratie dan in het water!

In het onderstaande YouTube fragment is te zien hoe onze Zeekoeien werden onderzocht (vanaf 14:16 min).

Opvolger

Nancy Krauth is bij het verschijnen van dit artikel net klaar met haar eindverslag. Terwijl zij haar project bij de zeekoeien afrondt, zijn er nog meer studenten bezig in Burgers’ Mangrove. Zo vindt momenteel een vervolgonderzoek plaats over gedrag van de zeekoeien dat door zal lopen tot juni 2018. Ook de wenkkrabben worden al sinds de opening van Burgers’ Mangrove wetenschappelijk geobserveerd. Het mes snijdt aan twee kanten: we kunnen aan een select aantal studenten een boeiende stage- en afstudeermogelijkheid in een unieke setting bieden en de aanstaande wetenschappers helpen ons de ontwikkelingen in de Mangrove goed te documenteren.

Nog weinig bekend

Wat er in de natuur allemaal op de rug van Caribische zeekoeien groeit, is nog nauwelijks bekend. Wel weten zeekoeienkenners dat de rugkleur en daarmee vermoedelijk ook de samenstelling van algensoorten verandert naargelang het omgevingswater anders van samenstelling is. In de natuur wisselen Caribische zeekoeien frequent tussen zout- en zoetwater en veel algen vinden één van de milieus prettiger. Ook hechten zeepokken zich graag op de huid van zeekoeien. Als de zeekoe echter na een tijdje in zee weer een rivier inzwemt, gaan de zeepokken dood en laten los. 

Reacties


Meer nieuws


Over neusstaartjes en stokbeertjes

Over neusstaartjes en stokbeertjes

donderdag, 21 juni 2018

Je zou bijna in de war kunnen raken. Op de zoogdierenafdeling van Burgers’ Zoo leven vlakbij de speeltuin twee soorten kleine roofdiertjes. Beide hebben een bruine vacht met hier en daar overdwars lopende donkere strepen. Beide zijn overdag actief, intelligent en hoog sociaal. Beide soorten zijn bovendien zeer geliefd bij de bezoekers, omdat ze met hun nogal drukke gedrag kijkplezier opleveren. Dit artikel geeft u een overzicht van de gelijkenissen en de verschillen in het sociaal gedrag van deze twee kleine carnivoren: de neusberen en de stokstaartjes!

 

 

Lees meer

We gebruiken cookies voor een optimale beleving van deze site.

Akkoord Privacy Statement