Eén momentje voor een bewuste keuze…

Wij maken gebruik van cookies om jouw websitebezoek zo gebruiksvriendelijk en persoonlijk mogelijk te maken. Met behulp van deze cookies zijn wij onder andere in staat om de site te kunnen analyseren, het gebruiksgemak te verbeteren en jou de meest relevante informatie te kunnen tonen. Wij verzoeken je om kort de tijd te nemen voor een bewuste keuze. Lees hoe wij met privacy en cookies omgaan.

Groente en fruit uit de zee
Terug

Groente en fruit uit de zee

vrijdag, 10 april 2020
Groente en fruit uit de zee

Zeekomkommer, zeeappel, zeedruif, zeedahlia en zeeanemoon zijn allemaal Nederlandse namen van dieren uit de zee. Zeegras en zeesla zijn gelukkig nog wel planten. Verwarrend al die namen. Maar het zijn niet alleen de namen die verbazingwekkend zijn. Ook bij de dieren zelf is soms lastig een voor- en achterkant te ontdekken. Een mooi voorbeeld is de zeekomkommer. Een paars-zwarte ‘worst’ die je regelmatig op de bodem van het koraalrif ziet liggen heet de eetbare zeekomkommer (Holothuria edulis). De ruim 1250 soorten zeekomkommers behoren samen met de zee-egels en zeesterren tot de stekelhuidige dieren.

De eetbare zeekomkommer

Als je een zeekomkommer ziet liggen, bedenk je niet meteen dat hij eetbaar is. In Azië worden meerdere soorten zeekomkommers graag gegeten. Toch is zo’n zeekomkommer niet helemaal weerloos als er op hem gejaagd wordt. Want in de einddarm heeft de zeekomkommer nog een speciaal orgaan zitten: de buis van Cuvier. Deze buis is gevuld met witte slierten die het dier bij gevaar uit kan stoten. Die slierten reageren met zeewater en worden heel plakkerig en harden snel uit. De ongelukkige aanvaller heeft dan de vinnen vol om dit spul kwijt te raken. En als dat nog niet genoeg is, kan er ook nog wat gif meegeven worden aan de slierten. Een ideale verdedigingstactiek voor een dier dat alles in slow motion doet.

Zandzevers en stofzuigers

Zeekomkommers zijn belangrijke opruimers in het rif. Sommige soorten hebben mondflappen om voedsel van de bodem af te poetsen. De soort uit het Arnhemse koraalrif heeft geen mondflappen. Zij eten gewoon zand. In, op en tussen het zand bevindt zich veel eetbaar vuil, algjes, bacteriën en kleine diertjes. Vies zand gaat naar binnen en via de darm, die als een buis door het dier heen loopt, komt het schone zand aan de achterzijde er weer uit. Een ideale schoonmaker van het rif dus en vooral ook een hulp om het zand in het koraalrifbassin schoon te houden. Als de zeekomkommers het niet helemaal aankunnen, helpen duikers met stofzuigen van de bodem.

Eenvoudig

Zoals bij alle stekelhuidige dieren is het zenuwstelsel van de zeekomkommers zeer primitief. Het bestaat uit een eenvoudig zenuwcentrum; geen hersenen, maar een ring van zenuwknooppunten waar vandaan zenuwbanen vertakken. Ook de voortplanting is heel eenvoudig. Op een bepaald moment in het jaar worden alle geslachtscellen tegelijk in het water geloosd. Als een zaadcel en eicel elkaar vinden, vindt de bevruchting plaats en ontstaat er een larfje. Dit larfje zweeft een tijdje als dierlijk plankton door de oceaan om dan in een later stadium de zandbodem weer op te zoeken. Al met al een vrij eenvoudig gebouwd dier maar belangrijk voor het rif en zeker de moeite waard om hem eens te zoeken op de bodem in het koraalrifbassin als hij zijn zandprakje consumeert.

Reacties


Meer nieuws


Fantastische palmen

Fantastische palmen

dinsdag, 13 oktober 2020

Palmen zijn een oeroude plantengroep die al in het Krijt bestond. Dus terwijl de dinosauriërs in landschappen rondwandelden die qua soorten nog bij lange na niet op de moderne bossen en graslanden leken, konden ze wel al onder de schaduw van palmen rusten. Zeventig miljoen jaar later zijn de moderne palmen nog steeds recordhouders op allerlei vlakken.   

Lees meer
Van onbekende walvis naar publiekstrekker

Van onbekende walvis naar publiekstrekker

vrijdag, 09 oktober 2020

Met een klein steuntje in de rug vanuit Burgers’ Zoo lukt het soms om natuurbehoudsprojecten en onderzoeksinitiatieven een hand te helpen. Een mooi voorbeeld hiervan is de samenwerking tussen Burgers’ Zoo en Stichting Rugvin.

Lees meer

Belangrijke informatie

In ons park nemen we verschillende maatregelen om de gepaste afstand van 1,5 meter te kunnen garanderen. Zo hanteren we een maximum aantal bezoekers per dag. Om dit maximum te bewaken, is het noodzakelijk dat alle bezoekers (ook abonnementhouders) op voorhand online toegang tot het park reserveren.