Over wispelturige ocotillo’s
Terug

Over wispelturige ocotillo’s

woensdag, 22 maart 2017
Over wispelturige ocotillo’s

Ocotillo’s? Klinkt niet erg Nederlands. Maar het is wel de populaire naam voor een heel uitzonderlijke plant in de Noord-Amerikaanse woestijn. En dan bedoel ik niet dat hij zeldzaam is, maar ook uitzonderlijk in zijn plantengedrag. Planten zijn net als dieren niet alleen aan hun leefomgeving aangepast met hun vorm maar ook met hun, laten we het noemen, gedrag. Het woord ‘gedrag’ slaat dan op bijvoorbeeld groeisnelheid, bloei, zaadvorming, bladverlies, etc. En natuurlijk op reacties op prikkels van de buitenwereld, net als bij dieren – al reageert een plant meestal wat langzamer dan een dier.

Uitrusting 

Ocotillo’s (Fouquieria splendens) hebben in aanpassing aan hun vaak erg droge leefomgeving houtige stammetjes  die in staat zijn om wat water op te slaan. Tegen vraat van dieren beschermen ze zich met flinke stekels. De bladeren zijn zo klein als de nagel van uw pink. Bij droogte laat de plant de bladeren vallen. Als de droogte lang aanhoudt, kan de bladerloze plant toch overleven omdat ook de stam ook wat chlorofyl bevat en de fotosynthese dus gewoon door kan gaan.

Bloei

Wanneer er weer water beschikbaar is, vormt de ocotillo echter binnen een paar dagen weer blaadjes en in veel gevallen gaat daar dan ook nog een bloei mee gepaard. Die bloei is erg opvallend. Aan de top van de stammetjes verschijnt een groot aantal vlammend rode buisvormige bloemen die tezamen een soort brandende fakkel vormen. Omdat ze twee tot drie meter hoog zitten, zijn ze uit de gloeiend hete zone vlak boven de grond en verdrogen dus niet zo gauw. Bovendien zijn ze dan erg zichtbaar en dat komt goed uit want ze moeten bestoven worden door kolibries die graag een bezoekje brengen aan rode buisvormige bloemen!

Nerveus  

Tot dusver eigenlijk nog niet zo erg veel bijzonders voor een woestijnplant: alle genoemde kenmerken komen ook bij andere soorten voor. Maar een ocotillo doet echter een beetje ‘nerveuzer’ aan dan die anderen. Zodra het maar even weer een paar dagen droog is, laat hij alle bloemen en bladeren direct weer vallen om bij de eerste de beste volgende regenbui alle slapende knoppen direct weer uit te laten lopen. Men heeft waargenomen dat ze tot zeven keer per jaar in bloei in kunnen komen! Dat noem ik nog eens kwistig omgaan met energie! Het doet in elk geval niet standvastig aan, maar kolibries profiteren ervan, dat is zeker! Overigens kunnen ocotillo’s wel degelijk volhardend zijn. In Arizona worden de gekapte stammetjes verwerkt tot een soort palissaden rond bijvoorbeeld tuinen. Na jaren zijn ze nog in staat uit te lopen wanneer het eens geregend heeft. Wij hebben zulke stammetjespalissaden ook toegepast bij het Desert-restaurant en zowaar deze ocotillohagen zijn inderdaad weer uitgelopen. 

Botanische tuin
Naast dieren vind je in de leefwerelden van Burgers' Zoo ook een enorme diversiteit aan uiteenlopende en zeldzame planten. Burgers' Zoo mag zich naast een dierenpark dan ook een botanische tuin noemen.

Meer over natuur in Burgers' Zoo

Reacties


Meer nieuws


Een kijkje achter de bouwhekken!

Een kijkje achter de bouwhekken!

vrijdag, 14 december 2018

Na de opening van Burgers’ Mangrove in juli 2017 ziet u in ons park sinds enkele weken opnieuw bouwhekken staan. Deze keer ondergaat het gebied van het horecapunt Pinguïn Corner tot en met het neusberenverblijf een grondige verbouwing. De opening van dit nieuwe gedeelte zal in de lente van 2019 plaatsvinden.

Lees meer
Burgers’ Zoo bouwt een nieuwe buitenspeeltuin bij het Park Restaurant!

Burgers’ Zoo bouwt een nieuwe buitenspeeltuin bij het Park Restaurant!

dinsdag, 11 december 2018

Na jaren van trouwe dienst en zorgvuldig onderhoud door onze technische dienst hebben we helaas moeten constateren dat de huidige buitenspeeltuin bij het Park Restaurant aan vervanging toe is. Met veel enthousiasme starten we maandag 29 oktober 2018 met de sloop van de huidige speeltuin én de bouw van een gloednieuwe speeltuin!

Lees meer
Ziet de epifyt! Niet?

Ziet de epifyt! Niet?

woensdag, 05 december 2018

Het dertig jaar oude regenwoud herbergt voor de gemiddelde bezoeker vele groene geheimen. Zo is één van de minder bekende groene feitjes dat het regenwoud qua beplanting opgedeeld is in drie werelddelen: Zuid-Amerika, Afrika en Zuidoost-Azië. Dat is natuurlijk nog niet echt een groot geheim te noemen.

Lees meer

We gebruiken cookies voor een optimale beleving van deze site.

Akkoord Privacy Statement