Atlantische degenkrab
Burgers' Mangrove

Atlantische degenkrab

Limulus polyphemus

Verspreiding langs de kust van de Atlantische Oceaan
Grootte 60 cm kop-staart-lengte
Leefwijze solitair
Legselgrootte 15.000 tot 65.000
Leeftijd 40 jaar
Voedsel wormen, slakken, schelpen, algen
Bedreiging kwetsbaar
Plek in het dierenrijk

Degenkrabben kun je met recht ‘levende fossielen’ noemen! Deze diergroep is qua uiterlijk al zo’n 400 miljoen jaar nauwelijks veranderd. De vier soorten degenkrabben die er op aarde zijn behoren tot een oeroude diergroep die weinig nauwe familie heeft in het dierenrijk. Ze vormen een eigen groep, die nog het meest verwant is aan spinnen. Binnen Burgers’ Zoo zijn dus de vogelspinnen van de Desert hun nauwste familie!  

Bijzonder gedrag

Degenkrabben leven op de zeebodem dichtbij de kust, waar het water niet diep is. Meestal lopen ze op hun tien poten over de bodem. Maar ze kunnen ook zwemmen, en dat doen ze met de buik naar boven! 

Voortplanting

Begin van de zomer komen heel veel degenkrabben aan de stranden bij elkaar. De mannetjes pakken dan een vrouwtje vast met de scharen van hun eerste en tweede paar poten. Het vrouwtje legt haar zwarte eieren in het zand in het ondiepe water, daar worden ze bevrucht en daarna bedekt met zand. De larfjes die uit de eieren uitkomen, drijven in het begin als plankton in het water mee.

Ecologie

Sinds de jaren zeventig worden Atlantische degenkrabben gebruikt in de farmacie. Stoffen uit zijn bloed reageren namelijk op de aanwezigheid van afvalstoffen van bepaalde bacteriën. Met de ‘Limulus-test’ kunnen medicijnen en medische voorwerpen op de besmetting met deze bacteriën worden getest.  

Bedreiging en bescherming

Met de Atlantische degenkrab gaat het niet al te best. Ze worden op grote schaal gevangen als lokaas en belanden bovendien als bijvangst in de netten van vissers. Ook worden ze gevangen om hun bloed af te tappen voor farmaceutisch gebruik. Vroeger werden de degenkrabben daarvoor gedood, nu wordt het bloed levend afgenomen. Alsnog gaan dan zo’n 15% van de gevangen en weer vrijgelaten dieren dood. In sommige delen van hun leefgebied, met name in Mexico, is het vangen van degenkrabben op het strand inmiddels verboden. 

Wist u dit al over Atlantische degenkrabben?
  • Miljoenen jaren geleden waren er veel meer soorten degenkrabben. Deze groep had haar bloeitijd in de tijd dat de dinosaurussen langzaamaan opkwamen.
  • Degenkrabben kunnen zich bij bedreiging oprollen en ze kunnen zich ook ingraven in het zachte zand. Hun stekelachtige staart gebruiken ze niet voor de verdediging en die staart bevat ook geen gif.
  • Hoofd- en borststuk van deze dieren worden beschermd door een hard, vergroeid pantser dat met enige fantasie de vorm van een hoefijzer heeft. Vandaar de Engelse naam ‘horseshoe crab’ voor deze dieren.
  • Degenkrabben ademen met vijf paar kieuwen die aan de buikkant van hun achterlijf zitten.
  • De larven van degenkrabben hebben zes ogen; de volwassen dieren moeten het met ‘slechts’ vier ogen doen.
  • Als ze een keer in het water op hun rug op de grond terecht komen, kunnen ze zich met behulp van hun pijlstaart zelf weer omdraaien. Maar als ze door een ruige golf op het strand terecht komen op hun rug, dan lukt ze dat nauwelijks. In Amerika worden strandwandelaars opgeroepen om op de rug liggende degenkrabben voorzichtig weer om te draaien. 
De degenkrabben in Burgers’ Mangrove

De degenkrabben bewonen een zoutwaterbassin in de nieuwe Mangrove. Ze delen hun verblijf met de wenkkrabben. Terwijl de wenkkrabben meer op het slijkvlak grenzend aan dit bassin leven, prefereren de degenkrabben het watergedeelte.

We gebruiken cookies voor een optimale beleving van deze site.

Akkoord Privacy Statement