Eén momentje voor een bewuste keuze…

Wij maken gebruik van cookies om jouw websitebezoek zo gebruiksvriendelijk en persoonlijk mogelijk te maken. Met behulp van deze cookies zijn wij onder andere in staat om de site te kunnen analyseren, het gebruiksgemak te verbeteren en jou de meest relevante informatie te kunnen tonen. Wij verzoeken je om kort de tijd te nemen voor een bewuste keuze. Lees hoe wij met privacy en cookies omgaan.

Rode ibis
Burgers' Bush

Rode ibis

Eudocimus ruber

Verspreiding Noordoostkust van Zuid-Amerika, Cariben
Gewicht 1,4 kilo
Leefwijze groepen
Voedsel kreeften, krabben, schelpen, kevers
Broedduur 3 weken
Legselgrootte 3-5 eieren
Leeftijd 16 jaar
Bedreiging niet bedreigd
Plek in het dierenrijk

Ibissen zijn vogels. Over de indeling, ja zelfs over het bestaan van de soort ‘rode ibis’ bestaat onder biologen discussie. In zijn kenmerken toont de rode ibis namelijk heel veel gelijkenis met de witte ibis. Qua bouw van skelet, snavel en voeten lijken de soorten op elkaar. Ook in de rangschikking van de veren is geen verschil te vinden. Kortom: ‘van binnen’ zijn witte en rode ibis exact hetzelfde. Wat ze van elkaar onderscheidt, is alleen de in het oog springende kleur! Daarom wordt de rode ibis door sommige kenners slechts beschouwd als lokale variant van de witte ibis.

Bijzonder gedrag

Rode ibissen zijn gezellige vogels, die altijd in groepen voedsel zoeken, rusten of broeden. De locaties waar ze foerageren en waar ze ’s avonds gaan slapen, liggen vaak kilometers ver uit elkaar. Ook het forenzen doen deze vogels in een kolonie, met z’n allen. Alleen bij het nestelen zorgen met name de mannetjes toch voor een zekere minimale afstand tot het volgende nest, al broeden vaak veel ibiskoppels in één en dezelfde boom. 

Over de voortplanting

Als een ibis uit het ei komt, is hij nog kaal en hulpeloos. De jongen groeien echter razendsnel. Al op de leeftijd van twee weken kunnen ze het nest verlaten. Ze worden daarna nog twee maanden door de ouders gevoed.

Eén met de natuur

De kustgebieden en mangroven bieden met hun vissen en krabben voedsel voor veel verschillende waadvogels. De rode ibis leeft dan ook in harmonie samen met onder meer lepelaars, eenden, reigers en kaalkopooievaars.

Bedreiging en bescherming

De rode ibis wordt nog niet als bedreigd beschouwd. Maar zijn habitat staat onder druk. Niet alleen omdat mangrovebossen worden gekapt, maar ook omdat recreatie zoals bootverkeer dichtbij de broedplekken de vogels verstoort. Het is daarom belangrijk om de ontwikkeling van de populatie goed in de gaten te houden.

Wist u dit al over rode ibissen?
  • Zowel flamingo’s als ook rode ibissen danken hun kleur aan pigmenten uit hun voeding. In de kleine garnaaltjes en kreeftjes die beide soorten verorberen, zit namelijk de kleurstof ‘canthaxanthine’, een afgeleide van de beter bekende kleurstof beta-caroteen die ook in onder meer worteltjes en mandarijntjes zit. Bij rode ibissen stapelen zich de kleurpigmenten in hun veren en huid op.
  • Jonge rode ibis hebben een bruin verenkleed. Na een fase met een soort geschakeerd patroon hebben ze uiteindelijk pas op een leeftijd van ongeveer twee jaar de kleur van volwassen vogels.
  • Tijdens de baltstijd krijgen de mannetjes een zwarte snavel. De rest van het jaar is die huidkleurig, net als de poten.
  • Zowel de rode als de witte ibis kunnen in dierentuinen behoorlijk oud worden. Er zijn rode ibissen bekend die ouder werden dan 33 jaar! In de natuur is daarentegen de sterfte door aanwezigheid van roofdieren en seizoensverschillen in het voedselaanbod groot. Meer dan de helft van de jongen haalt in de natuur zijn eerste verjaardag niet.
De rode ibissen in Burgers’ Bush

De felle kleuren van de rode ibis maken deze soort tot één van de meest opvallende vogels in Burgers’ Bush. Het groepje van jonge rode ibissen, momenteel nog deels met bruine veren, laat zich mooi observeren bij de waterloopjes en bij het rijstveld. Daar porren ze in klei of zand, onder planten en steentjes in het water naar voedsel. Uiteraard krijgen ze ook door de dierverzorgers voedsel in bakken aangeboden, maar de rode ibissen gaan graag zelf op jacht naar kleine visjes of kreeften.

Omdat er in andere dierentuinen voldoende met deze soort wordt gefokt en de rode ibis zich in zo’n grote hal slechts met veel moeite laat vangen om bijvoorbeeld jongen te ringen, houden we hier alleen een groep mannetjes.