Coloradopad
Burgers' Desert

Coloradopad

Incilius alvarius

Verspreiding droge gebieden van noordelijk Mexico en het zuiden van de Verenigde Staten
Gewicht tot 900 gram
Leefwijze solitair
Legselgrootte tot 8000
Leeftijd 9 jaar
Voedsel kevers, spinnen, muizen, kleinere kikkers, slakken
Bedreiging niet bedreigd
Plek in het dierenrijk

Coloradopadden zijn amfibieën, zoals alle kikkers, padden en salamanders en wormsalamanders. Amfibieën zijn een klasse van de gewervelde dieren en koudbloedig. De meeste amfibieën houden  van een vochtig leefgebied. Enkele soorten kunnen echter in hele droge omgevingen overleven, zoals de Coloradopad.  

Bijzonder gedrag

Overdag blijven Coloradopadden op een koele plek in de grond, zoals in een verlaten konijnenhol. Op deze manier mijden ze de hitte van de zon die tot uitdroging zou leiden. Zoals alle padden en kikkers drinken Coloradopadden niet: ze nemen vocht op via hun dunne huid. Dus een pad met dorst gaat gewoon in het water zitten! 

Voortplanting

Twee, drie dagen na het begin van de zomerregens komen de Coloradopadden in de Sonorawoestijn tevoorschijn. De mannetjes zoeken dan tijdelijke waterpoeltjes op, kwaken en wachten tot de vrouwtjes arriveren. Of ze gaan actief op zoek naar de vrouwtjes en laten zich op hun rug naar een poeltje brengen. Het vrouwtje legt een sliert van meerdere duizenden eieren in het water die zich binnen een maand via het stadium van kikkervisje ontwikkelen tot kleine padden.

Eén met de natuur

Padden hebben een licht giftige huid. Met name via de klieren achter hun trommelvliezen scheiden de padden gif af, als ze zich bedreigd voelen. Het gif van Coloradopadden is zo sterk dat honden erdoor verlamd kunnen raken of er zelfs dood aan gaan. Wasberen hebben een trucje gevonden om het gif te omzeilen: ze draaien een Coloradopad voorzichtig om en bijten dan in haar buik; de huid is aan de buikzijde nauwelijks giftig! 

Bedreiging en bescherming

Coloradopadden hebben geen enorm groot verspreidingsgebied, desondanks zijn ze niet bedreigd. Toch bestaat er in allerlei staten van Amerika wetgeving die het vangen en exporteren van deze padden verbiedt. Deze wetgeving is echter aangenomen vanwege dierwelzijn of natuurbescherming, maar feitelijk gericht op hun giftigheid. 

Wist u dit al over Coloradopadden?
  • De Coloradopad komt niet voor in de Amerikaanse staat Colorado! In het Engels heet depad  ‘Colorado river toad’, en deze rivier doorkruist onder meer Arizona en Californië, waar deze pad wel thuis is.
  •  De gifstoffen van deze pad hebben hallucinogene werking. Daarom likten Californische hippies in de jaren ’70 aan de huid van Coloradopadden. Geen goed idee, want de afweerstoffen van de pad zijn echt giftig! Er zijn zelfs enkele sterfgevallen bekend.
De Coloradopadden in de Desert

Om de natuurlijke omstandigheden voor deze pad na te bootsen, verandert de temperatuur in het verblijf van de Coloradopadden gedurende het jaar sterk. In de zomer kan het er makkelijk 27 graden warm zijn. In de winter laten we de temperatuur zakken tot 5-10 graden. De padden graven zich dan helemaal in het zand in en  gaan in winterrust. Zo’n drieënhalf maand zijn ze dan niet te zien. In de lente, als ze weer tevoorschijn komen, verhogen de dierverzorgers de luchtvochtigheid en vullen een waterpoeltje. Deze nagebootste regentijd zou de voortplanting moeten stimuleren; maar helaas nog zonder resultaat. De kweek van deze padden verloopt in Europese dierentuinen nog niet al te gemakkelijk. Als het echter wel een keer lukt met voortplanting, heb je meteen héél veel kleine padjes!

De Coloradopadden Burgers’ Desert krijgen zo’n drie keer per week voedsel. Ze lusten sprinkhanen en krekels en zijn dol op keverlarven.  

We gebruiken cookies voor een optimale beleving van deze site.

Akkoord Privacy Statement